كهنه‌اى اكتفا نمايد ، او را در آن متابعت نمايند ، و علماى ديگر و عوام به دو اقتدا كنند ، و مثل ثواب ايشان او را حاصل شود . و اگر به تجمّل مايل شود ، طباع كسانى كه كم از او باشند به تشبّه او ميل كند . پس تجمّل نتواند ، مگر به خدمت پادشاهان و جمع مالهاى حرام . و در آن همه ، سبب او باشد . پس حركات علما در هر دو طور زيادت و نقصان آثار آن متضاعف شود ، اما به سود و اما به زيان . و اين مقدار در تفصيل گناهانى كه توبه از آن باشد بسنده است .